zaterdag 10 oktober 2015

let's talk sex - ectropion + de prikpil

 ik heb een tijd getwijfeld of ik dit verhaal wel zou delen of het wel interessant genoeg zou zijn.? maar waarschijnlijk zijn er veel meer meiden die met de problemen lopen waar ik destijds mee liep en zich misschien geen raad weten, daarom wil ik het verhaal toch delen, zodat dit voor sommigen een duwtje in de goede richting is..

in het najaar van 2013 liep ik al een tijdje rond met het probleem dat ik regelmatig 'oud bloed' verloor. het zat regelmatig in mijn ondergoed, waardoor ik me smerig voelde en ging rondlopen met inlegkruisjes. zo kon ik tijdens het toiletteren een schoon inlegkruisje in doen en voelde het al een stuk minder vies. het 'oude bloed' varieerde van helder rood, lichtbruin, donkerbruin en soms zelfs tegen zwart aan, gecombineerd met een hoop slijm, om het nog maar niet over de smerige geur te hebben wat het met zich meebracht. zelf dacht ik dat het kwam doordat ik de anticonceptiepil te lang achter elkaar zou doorslikken (2-3 strips zonder stopweek) en ik dus een soort tussentijdse doorbloeding had. ook was het bloed na het hebben van geslachtsgemeenschap een stuk heftiger.

op een gegeven moment vond ik dat het zo niet langer ging en besloot om langs de dokter te gaan. ik voelde me namelijk zo vies, dat ik altijd een inlegkruisje in had (wat ervoor zorgde dat alles down under ging broeien en zorgde voor een vervelende schimmelinfectie) en mijn vriend op een afstand hield wat betreft seksueel contact. de dokter maakte een strijkje, kwam uit op een schimmelinfectie, gaf mij een 'ei' mee die ik vaginaal moest inbrengen tegen de schimmelinfectie en dan zou het binnen een paar dagen over zijn.

de schimmelinfectie zal zonder twijfel weg zijn gegaan, maar het 'oude bloed' bleef. waardoor ik wederom in de weer bleef met inlegkruisjes.
na een tijdje ben ik weer terug gegaan naar de dokter, hij maakte wederom een strijkje, bekeek de baarmoedermond en liet er wat soa testen op los (routine). bij het bekijken van de baarmoedermond bleek dat de baarmoedermond bij slechts een kleine aanraking al heftig begon te bloeden. hierop kreeg ik een verwijzing naar de gynaecoloog in het ziekenhuis. de dokter heeft mij een dag later gebeld dat er niets uit de soa testen was gekomen.

na een tijdje kon ik terecht bij de gynaecoloog in het ziekenhuis, hier begon het hele routine gebeuren opnieuw. eerst kreeg ik een gesprek met een vrouwelijke gynaecologe (ik wilde persé een vrouw), daarna nam zij nog wat soa testen af (niet dat we de dokter niet geloven/vertrouwen, maar toch..), ik kreeg een inwendige echo (ook om eventuele cystes uit te sluiten) en ook zij bekeek de baarmoedermond, tikte er zachtjes tegen met een mega lang wattenstaafje en het begon weer zo heftig te bloeden..

ze vertelde me dat ik een ectropion van de baarmoederhals had, oftewel in jip en janneke taal; de baarmoederhals is als het ware 'binnenstebuiten' gekeerd, waardoor de bekledende laag van de binnenkant van de baarmoederhals aan de buitenkant komt te liggen. het is een vrij veel voorkomende aandoening, die niet als afwijkend wordt gezien, maar voor jezelf ontzettend vervelend/lastig. hierdoor bloedt de baarmoederhals ontzettend snel.

in december 2013 kreeg ik de kleine ingreep bij de gynaecoloog. tijdens het maken van de afspraak kon ik pas eind januari terecht bij de vrouwelijke gynaecoloog, toen heb ik gezegd dat ze me maar moesten plaatsen bij degene die het eerste tijd had. uiteindelijk kreeg ik dus een mannelijke gynaecoloog.

ik kreeg een wat oudere arts; hij was erg rustig, legde het zowel van tevoren als tijdens de behandeling goed uit en eigenlijk vond ik deze man een stuk fijner dan de vrouwelijke gynaecologe (hij was een stuk rustiger en de vrouw kwam vrij gestrest/gehaast op mij over, niet fijn als je zelf ook gespannen bent). tijdens de behandeling was de gynaecoloog aanwezig, een assistente en een co-assistente.

voor de ingreep heb ik me thuis gedoucht, eenmaal bij de gynaecoloog kreeg ik eerst nog een gesprek en de kans om vragen te stellen. waarop ik antwoordde dat ik er liever gewoon zo snel mogelijk van af was, omdat ik er toch wel een beetje tegenop zag.

de kamer werd gereed gemaakt, ik mocht mij in het toilet ontdoen van mijn onderkleding en mocht daarna plaatsnemen op een stoel met voetsteunen. eerst werd uitgelegd hoe het precies in zijn werk ging, de eendenbek werd ingebracht (koud rotding.!), de arts bekeek de baarmoederhals en ging toen verdoven. ik heb in totaal 4 prikjes in de baarmoederhals gehad, op het moment dat ze deze zetten, wordt je gevraagd om te hoesten, op deze manier voel je de prikjes bijna niet. toen de arts klaar was met verdoven zei hij dat ik last kon krijgen van trillende benen en hartkloppingen door de adrenaline in de verdoving. ik dacht; het zal allemaal wel, maar vlak erna begonnen mijn benen inderdaad te trillen en vlak erna de hartkloppingen. de hartkloppingen waren niet fijn, het voelde of ik zou flauwvallen en ik kreeg het ineens ontzettend warm.

eenmaal verdoofd ging de arts met een apparaat wat kan snijden door middel van stroompjes het buitenste deel van de baarmoederhals weghalen. bij de genezing groeit hier dan een nieuwe laag cellen op, die daar wel horen te zitten, in plaats van de binnenste cellen. de assistente deed af en toe bloed afzuigen met een klein afzuigertje en de co-assistent kwam met een koud washandje aan voor op mijn hoofd, dit was wel erg fijn. als het klaar is wordt de eendenbek verwijdert, dit voelde bij mij niet zo fijn, want door het zuigertje was het nogal droog getrokken dus het verwijderen ging wat stroef. ik mocht mij weer aankleden op het toilet en een maandverband in doen in verband met het nabloeden van de behandeling. alles bij elkaar ben ik maar zo'n 15-20 minuten binnen geweest.

na de ingreep mag je 2 weken niet in bad, zwemmen, seks hebben of tampons gebruiken.

het genezen had zo'n 6 weken nodig, de gynaecoloog belde mij na 6 weken ook persoonlijk op om te vragen hoe het ging. ik had nog steeds af en toe wat bloed en was bang dat de behandeling opnieuw zou moeten (als het niet helpt, kun je er voor kiezen om de behandeling nog een keer te doen). na zo'n 8 á 10 weken was ik eindelijk verlost van het 'oude bloed'. ik hoefde geen inlegkruisjes meer te dragen, heerlijk.!
het ging lang goed, tot begin dit jaar..

toen kreeg ik in het begin af en toe doorbraakbloedingen, daarna steeds meer/vaker en uiteindelijk (april/mei) voelde het alsof de pil niet meer werkte of ik nou netjes om de 3 weken een stopweek inlaste of niet. toen ben ik weer terug gegaan naar mijn huisarts, met in mijn achterhoofd dat ik nogmaals naar de gynaecoloog zou moeten voor een zelfde behandeling. de dokter bekeek de baarmoederhals, maar zei dat deze er rustig uit zag. hij dacht dat mijn anticonceptiepil niet zwaar genoeg was om mijn menstruatie tegen te houden, maar ik bleek al de zwaarste variant te slikken.

de dokter stelde het spiraaltje voor, maar dat zag ik niet zitten. ik begon over de implanon (een staafje wat in de bovenarm onder de huid wordt ingebracht en daar 2/3 jaar zit), maar ik ben vrij panisch voor naalden en omdat ik het niet vergoed krijg, wilde ik eerst weten of de implanon wel zou aan slaan, aangezien deze minder hormonen bevat. de dokter stelde de prikpil voor, die dezelfde samenstelling heeft als de implanon, waarop ik akkoord ging.
een week later zat ik bij de doktersassistente om de prikpil te laten zetten, deze bestel je bij de dokter, je haalt hem op bij de apotheek en neemt hem zelf mee naar de dokter. ze zetten het prikje boven in je bil met een klein naaldje, het prikje voel je amper, de vloeistof is een klein beetje vervelend, de assistente masseert het even in en plakt er dan een pleistertje op, daarna ben je 3 maanden beschermd tegen zwangerschap (in het begin moet je opletten dat je ook nog condooms gebruikt).

inmiddels heb ik de prikpil voor de tweede keer gehad (halverwege november krijg ik de derde) en ik ben erg tevreden. een paar dagen na het zetten van de prikpil heb ik geen bloeding meer gehad.! ik ben zo ontzettend blij met deze keuze, ik hoef geen inlegkruisjes meer te dragen en.. na het zetten hoef ik 3 maanden nergens aan te denken (heb ik de pil wel ingenomen.?) en ook al ben je aan de diarree of moet je overgeven, je blijft gewoon beschermt, want het heeft hier geen invloed op.

 ik ben benieuwd of er meer meiden zijn die zich herkennen in dit verhaal of iets soortgelijks hebben ervaren.?

7 opmerkingen:

Bedankt voor het achterlaten van een reactie ♥
Ik neem zo snel mogelijk een kijkje op jouw pagina.

  1. Ontzettend stoer van je dat je dit durft te delen, het blijft maar lastig dit gebied!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat goed dat je dit deelt, juist voor andere meiden die aan het rommelen zijn met dit soort problemen...Zelf heb ik ook een aantal jaren met veel plezier de prikpil gebruikt vanwege allerlei problemen met mijn menstruatie. wel had ik heel af en toe een kleine doorbraakbloeding van bv een dagje, (meestal was dit bij mij als ik heel erg gestressed was) Op een bepaald moment wilde ik toch nog proberen een kindje te mogen krijgen...en nadat de werking van de prikpil ( die 3 maanden) voorbij waren werd ik toch best snel zwanger...Ondertussen ben ik al een groot aantal jaren gesteriliseerd, maar ik was ook echt heel tevreden over de prikpil....Ik denk dat je veel meiden een hart onder de riem steekt door dit te delen...xx

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik heb ook heel soms een kleine doorbraakbloeding, maar dit is inderdaad maar voor een dagje en dan heb ik nergens last van. ik hoop dat ik andere meiden hiermee kan helpen, er zullen er vast meer zijn die zich (deels) herkennen in dit probleem ♥ xx

      Verwijderen
  3. Ah super dat je nu iets gevonden hebt wat goed werkt. Ik neem meestal de gewone pil en die werkt over het algemeen prima.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik heb een aantal jaren de anticonceptiepil geslikt en deze werkte destijds ook prima, tot voor kort. de anticonceptiepil hield mijn menstruatie op de een of andere manier niet meer tegen. voordeel van de prikpil vind ik dat hij maar één hormoon bevat; progestageen. daarnaast hoef je maar een keer in de 3 maanden aan de pil te denken, ideaal ♥ xx

      Verwijderen
  4. Wat knap dat je dit hebt gedeeld. En heel vervelend wat je hebt meegemaakt wat betreft die bloedingen. Gelukkig ben je na alle onderzoeken etc. er vanaf. Fijn dat ook de prikpil helpt! Ik moet zeggen dat ik ook wat anders wil dan de pil, maar dat wil ik meer omdat ik het gevoel heb dat ik wat meer 'depri' ben als ik de pil slik. Ik wil iets met minder hormonen.. ik heb alleen nog geen idee wat!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat goed dat je hier over schrijft! Ik heb zelf hetzelfde probleem qua bloeden alleen komt het bij door een soort chronische ontsteking volgens de huisarts. Jouw verhaal zet me wel een beetje aan het denken om misschien toch maar weer een keer terug te gaan..

    BeantwoordenVerwijderen